|
به من گفتي خداحافظ....
.
.
.
.
ولي بر قنديل مژگانت بلور اشك جاري بود
.
.
.
غم تلخ ميان قصه هايت با تمام بي قراري بود
چرا با غم خداحافظ.......؟؟
تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي
تو كه گلبوته هاي شعر شادم را، ز باران نگاهت بارور كردي
تو كه جام خيالم را همه شب از شراب عشق تر كردي
تو كه افسانه با عشق بودن را برايم از كتاب زندگي خواندي
تو كه بذر محبت را به دشت سينه ام افشاندي...
چرا با غم خداحافظ....؟
تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي
تو همچون قصر شيرين عهد كودكي در ياد من هستي
خداحافظ كلامي تلخ و سنگين است
غم رفتن غمي بسيار سنگين است
خداحافظ....،نه ، نه ، نه...
تو كه مهمان عزيز لحظه هاي شاد من هستي
تو درياي مني
و من چون ماهيم دور از تو مي ميرم
اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق مي گيرم
اگر رفتي.... اگر رفتي دگر تا عمر دارم داغدار رفتنت هستم
مرو اي بودنت شور جواني ها
مرو اي بهترين حرف و كلام مهرباني ها...
اگر رفتي سراغت را همه جا از خداي عشق مي گيرم...
اگر رفتي من ، تنها همه شب بي قرار رفتنت هستم...
اگر رفتي درون پيله تنهايي و اندوه مي مانم
براي طفل غمگين دلم لالايي دلگير مي خوانم...
|
